ധൂർത്തപുത്രന്റെ ഉപമ • കാരുണ്യവാനായ പിതാവ്

യേശു അരുളിച്ചെയ്തു: ഒരു മനുഷ്യന് രണ്ടു പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇളയവൻ പിതാവിനോടു പറഞ്ഞു: പിതാവേ, സ്വത്തിൽ എനിക്കുള്ള ഓഹരി തരിക. അവൻ അവർക്കായി സ്വത്തു പങ്കിട്ടുകൊടുത്തു. ഏതാനും ദിവസങ്ങൾക്കകം ഇളയ മകൻ സകലതും സംഭരിച്ച് ദൂരദേശത്തേക്കു യാത്രയായി; അവിടെ അവൻ ദുർവ്യയം ചെയ്തു സ്വത്തെല്ലാം നശിപ്പിച്ചു. ഒടുവിൽ അവൻ ബോധം വീണ്ടെടുത്തു പറഞ്ഞു: എന്റെ പിതാവിന്റെ എത്രയോ കൂലിക്കാർക്ക് സമൃദ്ധിയായി ആഹാരമുണ്ട്! ഞാനോ ഇവിടെ വിശന്നു മരിക്കുന്നു. ഞാൻ എഴുന്നേറ്റ് പിതാവിന്റെ അടുക്കലേക്കു പോകും. അവൻ എഴുന്നേറ്റ് പിതാവിന്റെ അടുക്കലേക്കു തിരിച്ചു. അവൻ ദൂരെയായിരിക്കുമ്പോൾത്തന്നെ പിതാവ് അവനെ കണ്ടു മനസ്സലിഞ്ഞ്, ഓടിച്ചെന്ന് അവനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു ചുംബിച്ചു. പിതാവ് ദാസന്മാരോടു പറഞ്ഞു: വേഗം മേൽത്തരമായ അങ്കി കൊണ്ടുവന്ന് ഇവനെ ധരിപ്പിക്കുവിൻ. കൈയിൽ മോതിരവും കാലിൽ ചെരുപ്പും ഇടുവിക്കുവിൻ. കൊഴുപ്പിച്ച കാളക്കുട്ടിയെ കൊണ്ടുവന്ന് കൊല്ലുവിൻ; നമുക്കു തിന്നു സന്തോഷിക്കാം. എന്തെന്നാൽ, എന്റെ ഈ മകൻ മരിച്ചവനായിരുന്നു, ഇപ്പോൾ ജീവിച്ചു; അവൻ നഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നു, ഇപ്പോൾ കണ്ടെത്തിയിരിക്കുന്നു.